عمق دشارژ باتری یا Depth of Discharge به درصد تخلیهٔ شارژ یک باتری گفته می‌شود که با کاهش آن تعداد سیکل شارژ باتری یا به‌طور کلی طول عمر باتری افزایش می‌یابد.

 به‌طور معمول ظرفیت باتری‌ها را با مقدار آمپردهی درطول یک ساعت می‌سنجند و واحد آن آمپر در ساعت (Ah) می‌باشد.

با کشیدن جریان از باتری، شارژ آن کمتر و کمتر می‌شود. برای مثال درصورتی که جریان ۵ آمپر را از یک باتری ۱۰ آمپر در ساعت دریافت نماییم، پس از گذشت یک ساعت می‌توان به‌طور تقریبی گفت ۵۰ درصد شارژ باتری تخلیه شده است.

همان‌طور که در بالا نیز به آن اشاره شده، زمانی که از باتری ۱۰ آمپر در ساعت، جریان معادل ۵ آمپر کشیده شود، پس از گذشت یک ساعت، چیزی در حدود ۵۰ درصد شارژ باتری تخلیه می‌شود که در صورتی که فرآیند دشارژ متوقف شود می‌گوییم
 عمق دشارژ DOD برابر با ۵۰ درصد است.

 گفتنی است هر باتری دارای تعدادی سیکل شارژ مجاز می‌باشد که با افزایش تعداد دفعات شارژ و دشارژ عمر آن کم شده و بعد از رسیدن به سیکل شارژ مجاز، کیفیت کار آن پایین آمده و دیگر نمی‌توان از تمام ظرفیت آن استفاده نمود.

 با افزایش تعداد دفعات شارژ باتری و رسیدن به مقدار مجاز، کیفیت جریان‌دهی و ظرفیت باتری کاهش پیدا می‌کند که در این صورت نمی‌توان از باتری راندمان بالایی را انتظار داشت. در بیشتر موارد نیز باتری دیگر قابل استفاده نبوده و به‌اصطلاح گفته می‌شود عمر باتری به‌پایان رسیده است.

 عمر باتری و تعداد سیکل‌های مجاز شارژ در کاتالوگ باتری‌ها درج شده است اما مقدار آن ثابت نبوده و به‌شدت وابسته به پارامتر عمق دشارژ DOD می‌باشد. به‌طوری که با کاهش DOD تعداد سیکل‌های شارژ باتری و درنتیجه عمر آن افزایش می‌یابد. برای مثال در یک باتری لید اسید که در سیستم‌های برق خورشیدی نیز مورد استفاده قرار می‌گیرد، درصورتی که عمق دشارژ ۳۰ درصد باشد، باتری چیزی در حدود ۳ الی ۴ سال عمر و درصورتی که عمق دشارژ به عدد ۵۰ یا ۶۰ درصد برسد، عمر باتری بین ۲ تا ۳ سال می‌گردد. با افزایش این مقدار به ۸۰ درصد، عمر باتری به ۶ ماه می‌رسد که این امر در یک سیستم برق خورشیدی بسیار پرهزینه است.